روان درمانی
نوامبر 8, 2020

وقتی صحبت از درمان بر اساس تحریک عضلات به میان می آید بیشتر افراد هیچ گونه آگاهی در مورد این درمان و کاربرد آن ندارند. امروزه تعداد افرادی که در اثر انواع بیماری ها، جراحات، نقایص ژنتیکی و غیره دچار اختلال در عملکرد اعضاء بدن می شوند در حال افزایش است و در کنار جراحی و درمان های دارویی روش تحریک عضلات نیز می تواند به بازتوانی اندام هایی که حرکت آن ها محدود شده است کمک کند.امروزه بیشتر از روش بازتوانی با تحریک الکتریکی عضلات استفاده می شود  که سیگنال های ضعیفی را به سطح پوست ارسال می کند و به درمان کمک می کند. در زیر بیشتر با این روش درمانی آشنا می شویم.

درمان بر اساس تحریک عضلات چگونه عمل می کند؟

قبل از اینکه به چگونگی درمان بر اساس تحریک عضلات بپردازیم بهتر است بدانیم که تحریک عضلات چیست؟ در گذشته تاکنون تکنیک های زیادی برای تحریک عضلات به کار گرفته شده است که این تکنیک ها نشات گرفته از فیزیوتراپی هستند. افرادی که دارای ضعف عضلانی هستند و عوارض این بیماری محدودیت های حرکتی را برای آنها ایجاد کرده است می توانند از روش تحریک الکتریکی عضلات که امروزه بیشترین استفاده را برای درمان دارد، استفاده کند.

عضلات با استفاده از سیگنال های مغزی منقبض می شوند و دستگاه های الکتریکی این سیگنال ها را تقویت می کنند تا انقباض عضلات بیشتر شود. این روش بیشتر با ترکیب روش های دیگر نظیر فیزیوتراپی، ورزش های مناسب و غیره جوابگو می باشد و تحریک پذیری عضلات به تنهایی درمانی قطعی برای دردهای عضلانی و و یا رشد بیشتر عضلات نمی باشد.

درمان بر اساس تحریک عضلات

کاربرد درمان بر اساس تحریک عضلات

داشتن سلامت جسمی و بازیابی قدرت عضلات آرزوی هر فردی است. درمان بر اساس تحریک عضلات در حوزه های گوناگونی کاربرد دارد که به مهمترین آن ها در زیر اشاره می کنیم.

  • حوزه ورزش و تندرستی:

همانطور که می دانید ورزش برای تمام افراد محدودیت ندارد و برای رسیدن به سلامت جسمی و روحی و در هر سنی می توان از درمان تحریک عضلات برای بالا بردن کارایی و توان جسمانی افراد بهره برد. با تحریک عضلات می توان بافت های عضلانی بخصوص تارهای تند انقباض را افزایش داد و به تندرستی و قدرت جسمی زیادی دست پیدا کرد.

  • حوزه ی لاغری و زیبایی:

افرادی که با مشکلاتی نظیر توده های چربی، داشتن سلولیت، ابتلا به افسردگی در اثر اضافه وزن، شل شدگی و افتادگی بافت های بدن، تیرگی و تغییر رنگ پوست و … رنج می برند می تواند در روش تمرینی ای ام اس به رفع این مشکلات کمک کنند. در این روش به علت افزایش هورمون رشد، افزایش گردش خون و بالا رفتن متابولیسم تا ۷۲ ساعت بعد از درمان به مرور شاهد سفت شدن و افزایش بافت های عضلانی خواهید بود و تغییرات به سزایی را در زیبایی و لاغری مشاهده خواهید کرد.

  • پزشکی و درمان بر اساس تحریک عضلات:

این درمان می تواند به کاهش دردهای ناحیه پشت و کمر، تقویت عضلات کف لگن، کاهش و جلوگیری از بی اختیاری ادراری، تقویت عضلات تحلیل رفته، توانبخشی و بازتوانی بعد از جراحات و یا عمل های جراحی، ریکاوری بعد از زایمان و … کمک کند.

درمان های مبتنی بر تحریک عضلات

درمان بر اساس تحریک عضلات معمولا به دو روش زیر انجام می شود.

کاربرد درمان بر اساس تحریک عضلات

  • الکتروتراپی با استفاده از یک جریان کوتاه یا MET:

این روش بیشتر به منظور کاهش گرفتگی و دردهای عضلانی اسکلتی در دردهای مزمن عضلانی استفاده می شود و عملکرد آن با استفاده از ارسال یک پالس مستقیم کوتاه الکتریکی بر روی عضلات می باشد. الکترودها بر روی عضلاتی که درد عضلانی دارند قرار داده می شوند و یک تحریک عضلانی خفیف یا پالس الکتریکی به ناحیه ی درگیر ارسال می شود.

از مهمترین کاربردهای این روش شامل فیبرومیالژیا، دردهای عصبی اسکلتی- عضلانی، دردهای مفصلی تحلیل برنده مانند آرتروز و … می باشد و چون پالس های ارسال شونده خفیف هستند هیچ گونه عارضه ای به جای نمی گذارند.

  • بیوفیدبک عضلانی:

وقتی فردی درگیر آسیب های عضلانی نظیر اسپاسم های عضلانی، آتروفی، التهاب و خشکی عضلات باشد و اقدامی برای درمان انجام ندهد ممکن است با عواقبی نظیر سکته ی مغزی، فلج مغزی، جراحی دست و ضایعات التهابی مواجه شود. این اختلاعات بر روی زندگی فرد و عملکرد او تاثیر منفی می گذارد و گاها زندگی او را مختل می کنند. هر کدام از این عارضه ها ممکن است بر روی حرکت دست تاثیر بگذارد و حرکت این اندام حیاتی را محدود و یا در برخی موارد غیر ممکن کند. در روش بیوفیدبک عضلانی با استفاده از دستگاه حرکت پاسیو مداوم به بازتوانی عضلات محدود کمک می شود.

بیمار در روند درمان سعی می کند تا حرکات مچ و آرنج را کنترل کند و آن ها را در جهت درستی قرار دهد. وقتی فرد در جریان بازتوانی خود قرار دارد تلاش بیشتری را برای پیشرفت می کند. این تکنیک در افرادی که با گرفتاری های عضلانی بعد از عمل جراحی دست ها، مچ دست، سکته مغزی، فلج مغزی، ضایعات التهابی و … تاثیرات مثبت و موفقی داشته است.