
درمان انواع وسواس | روشهای دارویی و رواندرمانی مؤثر
اکتبر 6, 2020
درمان استرس و اضطراب
نوامبر 7, 2020
بیماری فوبیا چیست؟
فوبیا یک اختلال اضطرابی است که در آن فرد دچار ترس شدید، غیرمنطقی و مداوم از یک شیء، موقعیت یا فعالیت خاص میشود؛ ترسی که معمولاً با خطر واقعی تناسب ندارد و باعث اجتناب، اضطراب شدید و علائم جسمی مثل تپش قلب، لرزش و تنگی نفس میشود.
آیا شما هم علائم فوبیا و هراس زدگی دارید؟ تا چه میزان با درمان فوبیا آشنایی دارید؟
این اختلال که نوعی ترس غیر واقعی، شدید و طولانی مدت نسبت به بعضی از اجسام، اشخاص، حیوان و یا موقعیت خاصی است نوعی اضطراب و پریشانی را برای فرد به دنبال دارد. فوبیا انواع مختلفی دارد که هر کدام روشهای درمانی متفاوتی دارند که در زیر به هر کدام اشاره میکنیم.
روش های درمان فوبیا
برای درمان فوبیا روشهای مؤثر و مفیدی وجود دارد که به مهمترین آنها اشاره میکنیم.
- یکی از مهمترین روشهای درمان ترس، روبرو شدن با ترس به صورت مکرر میباشد. این کار نباید لحظهای انجام شود چون ممکن است علائم ترس تشدید شود. برای این کار بهتر است ابتدا در مورد چیزی که نسبت به آن فوبیا دارید فکر کنید و سپس کم کم در ذهن خود با آن روبرو شوید. پس از آن در موقعیت واقعی به دنبال روبرو شدن با ترس باشید. هیچوقت در درمان عجله نکنید و پله ای درمان را ادامه دهید. شروع درمان به شیوه ای باشد که بتوانید آن را کنترل کنید. ابتدا موقعیتهایی که شما را تهدید میکند و بر اساس ترسی که از این موقعیتها دارید آنها را اولویت بندی کنید و کم خطر ترین موقعیت را برای مواجه شدن انتخاب کنید و کم کم آمادگی خود را برای رؤیایی با موقعیتهای استرس زا بیشتر کنید.
- همهی افراد در مواجه با موقعیتهای ترس آور دچار علائم جسمانی میشوند که اگر تکنیکهای تن آرامی را یاد بگیرند میتواند تسلط بیشتری بر علائم داشته باشد.
- فرد مبتلا به فوبیا در بیشتر مواقع دچار افکار منفی میشود. این افکار منفی در بیشتر مواقع غیر واقعی هستند. برای پی بردن به غیر واقعی بودن این افکار میتوان با آزمایش کردن و منطقی فکر کردن در مورد آنها عمل کرد. مهمترین عناصری که باعث ایجاد افکار منفی میشوند شامل آینده نگری منفی، تعمیم افراطی و فاجعه سازی هستند که فرد به صورت افراطی در مورد این افکار فکر می کند و آنها را به طرز اغراق آمیزی بزرگ و تنش زا میکند. درمان در این شیوه با قرار دادن در موقعیت است و اینکه اثبات شود بدبینی فرد نادرست بوده و افراد زیادی در این موقعیتها قرار گرفته اند و مشکلی آنها را تهدید نکرده است و نباید از این گونه موقعیتها ترسی داشته باشند.
تشخیص علائمی که نیاز به درمان فوبیا دارد؟
درمان فوبیا برای چه افرادی کاربرد دارد؟ همهی افراد در مواجه با موقعیتهای خطرناک دچار ترس میشوند و این یک واکنش طبیعی است چون دستگاه عصبی به صورت خودکار فعال میشود و دستور جنگ، گریز و یا میخکوب شدن را صادر میکند و علائمی نظیر کاهش دمای بدن، تنگی نفس و افزایش تعداد تنفس را به دنبال دارد این علائم قابل درمان و کنترل هستند چون به دنبال ترس طبیعی روی میدهند و زمانی فوبیا نیاز به درمان دارد که با علائم زیر همراه باشد.
- علائم رفتاری که شامل فرار، اجتناب و پرخاشگری میباشد.
- علائم شناختی که شامل بزرگ جلوه دادن میزان خطر است.
- علائم بدنی که شامل رنگ پریدگی، تپش قلب، تنفس شدید، لرزیدن و عرق کردن میباشد.
- علائم هیجانی که شامل دلهره، دلشوره، تهوع، احساس وحشت و اضطراب فلج کننده، نیاز شدید به فرار، از دست دادن کنترل و دیوانگی، احساس نزدیک شدن به مرگ است.
انواع درمان فوبیا
معمولاً برای درمان فوبیا ابتدا باید نوع ترس تشخیص داده شود که در کل به سه دسته زیر تقسیم بندی میشوند.
- فوبیاهای خاص: این ترس فقط مختص یک موقعیت یا موضوع خاص است مثلاً ترس از بلندی، ترس از یک حیوان، ترس از آسانسور، ترس از پرواز، ترس از مرگ و غیره میباشد. برای این فوبیا از روش شناختی رفتاری استفاده میشود که درمان از راه حساسیت زدایی نامیده میشود.
- جمع هراسی: مانند ترس از قرار گرفتن در موقعیتهای اجتماعی و ترس از حضور در جمع. علاوه بر درمان از طریق شناختی رفتاری با استفاده از دارو درمان را ادامه میدهند و به فرد بیشتر داروهای ضد اضطراب و افسردگی با توجه به شدت اختلال تجویز میشود.
- ترس از مکانهای باز و تمایل به تنها ماندن در خانه و ترس حضور در مکانهای عمومی که درمان دارویی و درمان شناختی رفتاری در این اختلال مؤثر است.
نحوه تشخیص و اقدام به درمان
معمولاً وقتی فرد علائم ترس را داشته باشد برای درمان فوبیا به روان پزشک یا روان شناس مراجعه میکند و درمانگر با طرح پرسشهایی در خصوص سابقه خانوادگی، نوع ترس و علائم فرد پی به نوع فوبیا میبرد و درمان را شروع می کند. روانشناس ممکن است در مورد سابقه ابتلا به افسردگی و یا سایر اختلالات روانی در مورد شما سؤال بپرسد و روند درمان را پیش ببرد و اگر این اختلال درمان نشود ممکن است در بزرگسالی شرایط وخیم تری به دنبال داشته باشد.





